Małgorzata Borkowska OSB „Życie codzienne polskich klasztorów żeńskich w XVII-XVIII wieku”

Polskie klasztory żeńskie ze śladowym udziałem norbertanek strzelneńskich.

(Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2017*)

Przypuszczalnie dzisiaj benedyktynka Małgorzata Borkowska kojarzona jest przede wszystkim z publikacji Oślica Balaama. Apel do panów duchownych i jej ciągu dalszego pod tytułem Ryk Oślicy. Kolejny apel do duchownych panów, jednak ja dopiero teraz przeczytałem Życie codzienne…, o czym uprzejmie donoszę:

Oto obraz polskich klasztorów żeńskich w epoce od reformy zapoczątkowanej soborem trydenckim aż do rozbiorów, poskładany z drobnych części pierwszych. Ponad pięćset stron. Chyba tylko skromność nakazała benedyktynce autorce napisać: to czas tak bogatego rozwoju życia zakonnego, że przyjdzie tu zaledwie skrótowo i pobieżnie dotknąć poszczególnych jego dziedzin (strona 13). Bliższy prawdy wydaje się początek podsumowania: Czytelniku, jeżeliś przeglądnął cierpliwie… to pewnie masz już zupełnie dość tematyki zakonnej na długie lata albo i na resztę życia (strona 475). Prawda, trochę przytłoczyła mnie mnogość wątków, pojęć i cytatów, ale takie właśnie jest… życie codzienne, nie tylko polskich zakonnic w XVII i XVIII wieku.

Niech sobie nadziei nie robi ktoś, kto książki jeszcze nie czytał, a chce to zrobić, ponieważ interesują go strzelneńskie norbertanki. Zostały wspomniane dwa razy: we fragmencie omawiającym obediencję klasztorów (strona 314) oraz o rekordowej długości życia zakonnicy Doroty Radolińskiej (strona 126).

* To wydanie drugie. Pierwsze ukazało się 1996 roku. Brak informacji, że poprawione czy uzupełnione.