David Attenborough i Jonnie Hughes „Życie na naszej planecie”

(Wydawnictwo Poznańskie, 2021)

Przypomnieć sobie, co i w jaki sposób zepsuliśmy. Wynotować pomysły na poprawę sytuacji i przykłady podjętych już działań ratunkowych (charakterystyczne, że najczęściej w krajach spoza tak zwanej światowej czołówki). Zmusić się do zabierania tylko tego, co jest potrzebne, a nie tego, co uda się zdobyć (strona 177). Zakodować: Jako pierwsi zrozumieliśmy, na czym polega problem, i jako ostatni mamy szansę się z nim zmierzyć (strona 161).

Życie na naszej planecie. Moja historia, wasza przyszłość. W telegraficznym skrócie: „katastrofa”, „musimy”, „szansa”. Należy przeczytać, bo niby wszyscy jesteśmy świadomi tego, że Świat przyrody znika. Dowody są wszędzie (strona 14), a jednak ciągle potrzebujemy kubła lodowatej wody na łeb.